leefstijl

Hoe overleef je als introverte ondernemer in een extraverte wereld

SOMS HEB IK HET IDEE DAT IK IN DE VERKEERDE TIJD GEBOREN BEN. TEGENWOORDIG MOET JE ALS SCHRIJVER NAMELIJK JEZELF NOGAL WETEN TE VERKOPEN. JE WERK IS JOUW PRODUCT EN JE BENT JE EIGEN SALESMANAGER. IN ONZE AL MAAR KLEINER WORDENDE WERELD, WAARIN PRODUCTEN EN DIENSTEN UIT ALLE WERELDDELEN AAN DE MAN WORDEN GEBRACHT, IS HET STEEDS BELANGRIJKER DAT JIJ JEZELF IN DE KIJKER WEET TE SPELEN. EN DAT VIND IK LASTIG. IK HEB EEN INTROVERTE PERSOONLIJKHEID EN STA LIEVER IN DE COULISSEN DAN OP HET TONEEL. TEVEEL DRUKTE IS AAN MIJ NIET BESTEED. NA WEER EEN BOEKENMARKT OF LEZING BEN IK VERSLETEN. TOCH DOE IK HET ELKE KEER ZONDER AARZELING WEER OMDAT IK VAN MIJN WERK HOUD, MAAR IK DURF TE WEDDEN DAT W.B. YEATS DIT SOORT PROBLEMEN NIET HAD.

Continue reading

Het leven na Facebook

Deze week zette ik dan eindelijk die stap die ik al tijden wilde doen: ik heb mijn Facebook account gedeactiveerd. Ik was vrij laat met het toetreden tot het legioen, maar eenmaal binnen ging ik er vol voor. Ik verzamelde vrienden, groepen, pagina’s en evenementen. Ik stond vol in het virtuele leven. Maar ergens knaagde het. Waarom deed ik al die dingen niet meer die vroeger deed? Ik maakte sieraden, werkte in mijn tuin, schreef veel, was veel buiten, met of zonder paard. Op de een of andere manier moest ik me er nu toe zetten deze dingen te doen. Het kwam niet meer vanzelf. Ik vond mezelf meer en meer achter mijn beeldscherm, turend naar wat er nu allemaal weer gaande was.

Goed beschouwd viel het met mij nog wel mee, want ik had geen Facebook op mijn telefoon en als de computer uit was deed ik er daarom niets meer mee. Misschien was het nog wel de enorme hoeveelheid tijd die anderen om me heen erop zitten die me echt de schellen van de ogen deed vallen. Die me in deden zien hoe verslavend dat platform wel niet is. Daar is het ook voor gemaakt, om verslavend te zijn. Heel bewust ontworpen om mensen zoveel mogelijk terug te laten komen, om ze afhankelijk te maken. Continue reading

Uit principe heb ik in principe geen principes

frietSoms kun je maar beter andermans woorden gebruiken. In dit geval zijn dat de onsterfelijke woorden van Klavan: in principe heb ik uit principe maar één principe, geen principes. Waarom deze woorden aanhalen? Omdat ik geen principes heb? Ja, daar komt het wel op neer. Behalve dan dat ik vind dat ik een ander niet opzettelijk schade mag toebrengen en dat ik verantwoordelijk ben voor mijn leven heb ik geen principes. Ik heb wel richtlijnen. Maar die zijn flexibel en niet in steen gehouwen.

Ik heb in het verleden veel last gehad van principes. Dat moet ik misschien toelichten. Continue reading

Ademloos: van uitzichtloze astmapatiënt naar een leven vol lucht

viewMijn naam is Emma. Ik ben bijna 43 jaar, natuurgeneeskundig therapeut, kerngezond en leidt een actief leven. Dit is niet altijd zo geweest. Als kind al kreeg ik regelmatig ademtekort. Officieel is dat begonnen nadat ik op de lagere school Pfeiffer kreeg, maar terugkijkend denk ik dat het ziekteproces toen al aan een tijdje de gang was. Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat ik het ooit niet af en toe flink benauwd had. In eerste instantie had ik een tabletje van het een of ander. Dat weet ik nog goed: het duurde even voor het ging werken en tot die tijd zat ik dan met mijn armen naar achteren te proberen lucht in mijn longen te krijgen. Continue reading

Orthomoleculaire geneeskunde en kPNI

Een paar dagen terug schreef ik terloops dat ik orthomoleculair en kPNI therapeut ben, waarop ik de vraag kreeg wat dit dan wel is. Bij deze de beloofde uitleg.

Voor mij begint alles bij orthomoleculaire geneeskunde en eindigt het bij kPNI (klinische Psycho Neuro Immunologie). Daarmee beweer ik overigens niet dat mijn kennis op dit moment compleet is. Integendeel, er wordt dagelijks nog zoveel ontdekt over het fascinerende functioneren van het lichaam en de geest van homo sapiens sapiens dat mijn kennis nooit compleet zal kúnnen zijn. Maar ik beweer er wel mee dat ik met mijn orthomoleculaire basis en kPNI werktuigen alles in huis heb om, mits ik mijn kennis van wetenschappelijke ontwikkelingen op peil houd, de integrale mens uitstekend van dienst te kunnen zijn. Continue reading

Thuisonderwezen jongens hebben lang haar

Inmiddels hebben we het eerste huis hier bezichtigd. Na een flinke rit (Wales is heul groot) waren we er. Een schattig vakwerkhuisje dat hier en daar wat scheef was. Een mooie tuin er omheen met rozenstruiken (yes!) met aan de achterkant een loopbruggetje over een kabbelend stroompje. Pal naast de kerk, met uitzicht op de grafzerken, romantischer kan je het toch niet krijgen? Nou, dat waren niet de gedachten die onze Daniël erbij kreeg. Die kreeg spontaan uitslag bij het idee dat hij in dat huisje zou moeten wonen.

Eenmaal binnen werd die indruk niet beter. Terwijl wij met z’n drietjes langs alle schattige inbouwkastjes met ingewikkeld vormgegeven, duidelijk zéér oude knopjes, liepen te oe- en a-en, zag ik al aan Daan’s gezicht dat dit hem niet ging worden. Ik zei daarom maar tegen de makelaar dat “My husband is having doubts” en dat we er later nog op terug zouden komen. Eenmaal weer buiten, stortte het van de regen. De overbuurman, die ons bij aankomst al goed had bekeken, stond er nog steeds. Continue reading

Weg met die wekker

04 In het bosToen we een aantal dagen geleden de Severn Bridge af- en Wales inreden werden we getroffen door de schoonheid van het landschap. Ik ben hier zelf al eerder geweest, maar keek toch mijn ogen uit. Rollende heuvels met de zo karakteristieke hagen tussen de weilanden door. Hagen die soms zo hoog en ondoordringbaar langs de smalle wegen omhoog schieten, dat je het idee krijgt dat je in het oerwoud rijdt. Door het noodweer liepen er regelmatig kleine beekjes over of langs de weggetjes. En dan reed je een bocht door en keek je vanaf je heuvel een diepe vallei in.

In Wales wordt je herinnerd aan de nietigheid van de mens. We denken vaak dat alles maakbaar en controleerbaar is. Hier zie je de werkelijkheid, zeker na het noodweer van de afgelopen dagen. Als het erop aan komt staan we machteloos tegenover de natuurkrachten. En de natuur is eerlijk. Zij heeft geen verborgen agenda. Continue reading

Kijk hier ook eens

Kies je taal
Ook zulke mooie teksten?

Volg me


Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van wat ik doe? Abonneer je op de nieuwsbrief. Je krijgt dan vanzelf af en toe een e-mail in je inbox. Niet gevreesd, ik hou het bescheiden en ga je niet platmailen.