maatschappij

Hoe een klimaatakkoord op een onverwachte manier hoop brengt

Ik was aangenaam verrast te zien dat vele onwaarschijnlijke bondgenoten zich uitspraken tegen het klimaatakkoord, zo0als het onlangs door de Nederlandse regering gepresenteerd werd. Milieubewegingen hand in hand met de Telegraaf, wie had dat kunnen bedenken? Ik niet. Zeker omdat ik recentelijk nog geconfronteerd werd met de mening van een jongeman die het klimaatakkoord te ver vond gaan en daarin een Nederland zag dat het braafste jongetje van de klas wilde zijn. Hij voegde daaraan toe, dat het sowieso geen zin had om iets te doen zolang andere, vervuilendere landen niet bereid waren iets te veranderen. Hmmm… Continue reading

Hoe overleef je als introverte ondernemer in een extraverte wereld

SOMS HEB IK HET IDEE DAT IK IN DE VERKEERDE TIJD GEBOREN BEN. TEGENWOORDIG MOET JE ALS SCHRIJVER NAMELIJK JEZELF NOGAL WETEN TE VERKOPEN. JE WERK IS JOUW PRODUCT EN JE BENT JE EIGEN SALESMANAGER. IN ONZE AL MAAR KLEINER WORDENDE WERELD, WAARIN PRODUCTEN EN DIENSTEN UIT ALLE WERELDDELEN AAN DE MAN WORDEN GEBRACHT, IS HET STEEDS BELANGRIJKER DAT JIJ JEZELF IN DE KIJKER WEET TE SPELEN. EN DAT VIND IK LASTIG. IK HEB EEN INTROVERTE PERSOONLIJKHEID EN STA LIEVER IN DE COULISSEN DAN OP HET TONEEL. TEVEEL DRUKTE IS AAN MIJ NIET BESTEED. NA WEER EEN BOEKENMARKT OF LEZING BEN IK VERSLETEN. TOCH DOE IK HET ELKE KEER ZONDER AARZELING WEER OMDAT IK VAN MIJN WERK HOUD, MAAR IK DURF TE WEDDEN DAT W.B. YEATS DIT SOORT PROBLEMEN NIET HAD.

Continue reading

Ik ben een gelukszoeker (en ik ben er trots op)

Sinds ik uit Nederland weg ben, echt weg ben – huis verkocht, geen plek meer om snel en makkelijk naar terug te keren – is er soms een gevoel van onbehagen. Als emigrant ben je zo ontzettend kwetsbaar, sociaal gezien. Je hebt geen of een heel klein netwerk. Niet dat sociale netwerken in Nederland zijn wat ze vroeger waren, maar toch… er zijn altijd wel mensen die spontaan opspringen om je te helpen. Ik heb me er altijd veilig gevoeld. Als mensen zich zouden realiseren hoe het is om als vreemdeling in een land te wonen, zouden ze weten dat een vluchteling niet voor niets huis, haard en alles wat bekend is achterlaat. Dan is er iets aan de hand. Of het nu oorlog of armoede is dat je drijft, je thuis verlaten is moeilijk. Je wortels doorsnijden doet pijn. Als iedereen zich dat nu eens zou bedenken, dan zouden we niet van die achterlijke vooroordelen rondom vluchtelingen hebben. Continue reading

Het leven na Facebook

Deze week zette ik dan eindelijk die stap die ik al tijden wilde doen: ik heb mijn Facebook account gedeactiveerd. Ik was vrij laat met het toetreden tot het legioen, maar eenmaal binnen ging ik er vol voor. Ik verzamelde vrienden, groepen, pagina’s en evenementen. Ik stond vol in het virtuele leven. Maar ergens knaagde het. Waarom deed ik al die dingen niet meer die vroeger deed? Ik maakte sieraden, werkte in mijn tuin, schreef veel, was veel buiten, met of zonder paard. Op de een of andere manier moest ik me er nu toe zetten deze dingen te doen. Het kwam niet meer vanzelf. Ik vond mezelf meer en meer achter mijn beeldscherm, turend naar wat er nu allemaal weer gaande was.

Goed beschouwd viel het met mij nog wel mee, want ik had geen Facebook op mijn telefoon en als de computer uit was deed ik er daarom niets meer mee. Misschien was het nog wel de enorme hoeveelheid tijd die anderen om me heen erop zitten die me echt de schellen van de ogen deed vallen. Die me in deden zien hoe verslavend dat platform wel niet is. Daar is het ook voor gemaakt, om verslavend te zijn. Heel bewust ontworpen om mensen zoveel mogelijk terug te laten komen, om ze afhankelijk te maken. Continue reading

Bijzonder gewoon; hoe een gewoon leven een bijzonder goed kan zijn

bijzonder gewoonJij bent bijzonder. Jij verdient het allerbeste. Het schreeuwt je van alle kanten tegemoet. Vooral in reclames en advertenties kunnen ze het niet vaak genoeg zeggen of minstens suggereren. En dan natuurlijk met de toevoeging dat je daarom vooral product A moet kopen of naar plek B toe moet gaan. Want dat is bijzonder en dat is het allerbeste en daarmee het enige waar jij genoegen mee zou moeten nemen.

Niet alleen de bedrijven die jou willen verleiden vertellen je dat je uniek bent en geen genoegen zou moeten nemen met gewoon, met alledaags. Vanaf de dag dat je geboren bent word je verteld dat een mens geboren is om iets te maken van zijn leven. Continue reading

Uit principe heb ik in principe geen principes

frietSoms kun je maar beter andermans woorden gebruiken. In dit geval zijn dat de onsterfelijke woorden van Klavan: in principe heb ik uit principe maar één principe, geen principes. Waarom deze woorden aanhalen? Omdat ik geen principes heb? Ja, daar komt het wel op neer. Behalve dan dat ik vind dat ik een ander niet opzettelijk schade mag toebrengen en dat ik verantwoordelijk ben voor mijn leven heb ik geen principes. Ik heb wel richtlijnen. Maar die zijn flexibel en niet in steen gehouwen.

Ik heb in het verleden veel last gehad van principes. Dat moet ik misschien toelichten. Continue reading

Eerlijk is eerlijk

Ik heb me zojuist laten verleiden tot het schrijven van een uitgebreid commentaar op een krantenartikel. Het ging over stakingen in de schoonmaakbranche, waarbij de werknemer vooral als slachtoffer werd neergezet en de werkgever als de grote boze wolf. Nu heb ik toevallig wat ervaring in de betreffende branche en weet ik dat het niet zo zwart en wit is als werd weergegeven in het artikel. In deze branche zijn namelijk een flink aantal werkgevers die het wel goed menen met hun werknemers en ervoor zorgen dat ze in goede omstandigheden werk kunnen afleveren waar ze trots op mogen zijn. En dat die werkgevers met alle liefde meer loon aan hun werknemers zouden willen geven, als dit mogelijk zou zijn. Maar dat laatste is nu juist het probleem.

De laatste decennia is het accent van succesvol ondernemerschap steeds meer verschoven van een goed product leveren naar zo goedkoop mogelijk leveren. Ik zeg bewust ‘succesvol’ en niet goed ondernemerschap. Ikzelf ben er namelijk van overtuigd dat van goed ondernemerschap alle partijen profiteren, opdrachtgever en opdrachtnemer, werkgever en werknemer. Maar aangezien succesvol in deze maatschappij meer en meer synoniem lijkt te zijn geworden met zoveel mogelijk verdienend, coute que coute, wordt het steeds lastiger om een goed ondernemer te zijn en blijven. Maar eerlijk, ik denk dat ik nog liever geen ondernemer zou zijn, dan hier aan mee te werken. Continue reading

Hoe AVI de leesmonsters versloeg (en de leesmonsters’ moeder vervolgens de vloer met AVI aanveegde)

Ik las een dag of twee geleden een stukje op Facebook waarin tips werden gevraagd om kinderen te helpen de AVI toetsen te overleven. De bewuste kinderen werden nogal zenuwachtig van die toets, hetgeen niet hielp om de toets te halen. Er kwam een hele goede tip: niet toetsen. Maar de poster gaf in haar eigen antwoord al meteen aan dat dit waarschijnlijk niet zou gebeuren vanwege de ‘de dictatuur van het digitale volgsysteem’

Met die dictatuur hebben wij, als ouders, jaren geleden te maken gehad. Continue reading

Weg met die wekker

04 In het bosToen we een aantal dagen geleden de Severn Bridge af- en Wales inreden werden we getroffen door de schoonheid van het landschap. Ik ben hier zelf al eerder geweest, maar keek toch mijn ogen uit. Rollende heuvels met de zo karakteristieke hagen tussen de weilanden door. Hagen die soms zo hoog en ondoordringbaar langs de smalle wegen omhoog schieten, dat je het idee krijgt dat je in het oerwoud rijdt. Door het noodweer liepen er regelmatig kleine beekjes over of langs de weggetjes. En dan reed je een bocht door en keek je vanaf je heuvel een diepe vallei in.

In Wales wordt je herinnerd aan de nietigheid van de mens. We denken vaak dat alles maakbaar en controleerbaar is. Hier zie je de werkelijkheid, zeker na het noodweer van de afgelopen dagen. Als het erop aan komt staan we machteloos tegenover de natuurkrachten. En de natuur is eerlijk. Zij heeft geen verborgen agenda. Continue reading

Kijk hier ook eens

Kies je taal
Ook zulke mooie teksten?

Volg me


Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van wat ik doe? Abonneer je op de nieuwsbrief. Je krijgt dan vanzelf af en toe een e-mail in je inbox. Niet gevreesd, ik hou het bescheiden en ga je niet platmailen.