onderwijs

De geneugten van het internet

of liever… het genot van het geen internet hebben. Sinds we in ons Ierse huis zijn getrokken hebben we geen internettoegang. Ik zou theoretisch met mijn mobieltje het internet op kunnen, maar alleen e-mail binnen halen is al een drama, dus aan mini-surfen ga ik al helemaal niet beginnen. Nu is het voor veel dingen niet bepaald handig van de online wereld verstoken te zijn. Ik kan bijvoorbeeld niet echt makkelijk mijn parttime baan vervullen, want dat doe ik vooral via het internet. Ik kan niet zo eenvoudig blogs posten. Ik schrijf ze momenteel thuis, rij dan een kwartier naar het dichtstbijzijnde punt waar ik kan inloggen op een open netwerk en post ze snel. Zit ik weer in m’n auto voor een MacDonalds of soortgelijk etablissement. De eerste keer dat ik dit deed bleek ik nog maar een beetje accu over te hebben. Man, wat duurt elke handeling dan lang zeg! Continue reading

Hoe AVI de leesmonsters versloeg (en de leesmonsters’ moeder vervolgens de vloer met AVI aanveegde)

Ik las een dag of twee geleden een stukje op Facebook waarin tips werden gevraagd om kinderen te helpen de AVI toetsen te overleven. De bewuste kinderen werden nogal zenuwachtig van die toets, hetgeen niet hielp om de toets te halen. Er kwam een hele goede tip: niet toetsen. Maar de poster gaf in haar eigen antwoord al meteen aan dat dit waarschijnlijk niet zou gebeuren vanwege de ‘de dictatuur van het digitale volgsysteem’

Met die dictatuur hebben wij, als ouders, jaren geleden te maken gehad. Continue reading

Weg met die wekker

04 In het bosToen we een aantal dagen geleden de Severn Bridge af- en Wales inreden werden we getroffen door de schoonheid van het landschap. Ik ben hier zelf al eerder geweest, maar keek toch mijn ogen uit. Rollende heuvels met de zo karakteristieke hagen tussen de weilanden door. Hagen die soms zo hoog en ondoordringbaar langs de smalle wegen omhoog schieten, dat je het idee krijgt dat je in het oerwoud rijdt. Door het noodweer liepen er regelmatig kleine beekjes over of langs de weggetjes. En dan reed je een bocht door en keek je vanaf je heuvel een diepe vallei in.

In Wales wordt je herinnerd aan de nietigheid van de mens. We denken vaak dat alles maakbaar en controleerbaar is. Hier zie je de werkelijkheid, zeker na het noodweer van de afgelopen dagen. Als het erop aan komt staan we machteloos tegenover de natuurkrachten. En de natuur is eerlijk. Zij heeft geen verborgen agenda. Continue reading

Kijk hier ook eens

Kies je taal
Ook zulke mooie teksten?

Volg me


Nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van wat ik doe? Abonneer je op de nieuwsbrief. Je krijgt dan vanzelf af en toe een e-mail in je inbox. Niet gevreesd, ik hou het bescheiden en ga je niet platmailen.