Emma Storris

Welkom op de website van Emma Storris, fantast, veelzijdig auteur, droomschepper, schrijfstrijder en wortelheler (niet noodzakelijkerwijs in die volgorde). Sommige van deze benamingen doen misschien niet meteen bellen rinkelen. Laat ik mezelf daarom nog een keer in (de wat saaiere) standaardtermen benoemen: ik ben schrijver en leefcoach. Ik schrijf fictie en non-fictie. Werken die als gemene deler hebben, dat ik jou aan het denken wil zetten over het leven en jouw rol daarin. Daarnaast geef ik inspirationele lezingen en workshops. Meer hierover weten? Kijk eens op de pagina waar ik meer over mijn beweegredenen vertel.

Is het wel zo vanzelfsprekend, hoe de maatschappij in elkaar steekt?

Soms staat deze boodschap voorop in mijn werk, soms is het wat subtieler. Zo vind je op deze website allerlei blogs en columns waarin ik de vanzelfsprekendheid van de maatschappij, zoals wij die allemaal kennen, aan de kaak stel. Tegelijkertijd ben ik de trotse moeder van Bing en Bibi, de hoofdpersonen uit mijn eerste kinderboek, waarin een belevingswereld figureert, die verre van standaard is. Fantasie natuurlijk… of toch niet?

Leid jij jouw eigen leven? Of toch stiekem dat van een ander?

Op dit moment ben ik hard aan het schrijven aan mijn magnum opus, een non-fictie werk. Het is de papierwording van een project dat al jaren in m’n hoofd zit, maar waarvoor eerst nog wat dingen op z’n plaats moesten vallen. In dit boek beschrijf ik hoe ik de controle over mijn eigen leven terugnam, dwars door alle beperkende overtuigingen, die ik had geërfd en geleerd, heen. Spoiler: ik kwam erachter dat het leven eigenlijk fantastisch is en ik bepaal hoe het eruit ziet… Ik verwacht dat het voor het einde van dit jaar uitkomt.

Word weer regisseur van je eigen leven

Heb jij het gevoel momenteel niet de regisseur van de film van je eigen leven te zijn en zou je dat willen veranderen? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en ik hou jou op de hoogte van al het nieuws rondom dit boek. Ruim voor de presentatie komen er al allerlei leuke acties op de website en jij bent dan de eerste die erover hoort!

Op deze website vind je verder informatie over mijzelf, mijn werk als een schrijver en een beetje over mijn andere werkzaamheden. Je vindt hier volop leesvoer, zowel fictioneel als non-fictioneel. En voor diegenen die net zulke mooie teksten willen: hier kun je direct naar de website van Studio Storris.

Leesvoer van Emma Storris

Een pleidooi tegen het gebruik van arbeidsvitaminen

DEZE EDITIE VAN DURF GAAT OVER ARBEIDSVITAMINEN. IK WEET DAT MENSEN GRAAG EEN POSITIEF GELUID HOREN EN ANDERS LIEVER NIETS, MAAR VOOR MIJ IS ARBEIDSVITAMINEN EEN BEETJE EEN JEUKWOORD. HET VALT IN DEZELFDE CATEGORIE ALS DE GEZEGDES ‘ARBEID ADELT’ EN ‘LEDIGHEID IS DES DUIVELS OORKUSSEN’.

Hoe een klimaatakkoord op een onverwachte manier hoop brengt

Ik was aangenaam verrast te zien dat vele onwaarschijnlijke bondgenoten zich uitspraken tegen het klimaatakkoord, zoals het onlangs door de Nederlandse regering gepresenteerd werd. Milieubewegingen hand in hand met de Telegraaf, wie had dat kunnen bedenken? Ik niet. Zeker omdat ik recentelijk nog geconfronteerd werd met de mening van een jongeman die het klimaatakkoord te ver vond gaan en daarin een Nederland zag dat het braafste jongetje van de klas wilde zijn. Hij voegde daaraan toe, dat het sowieso geen zin had om iets te doen zolang andere, vervuilendere landen niet bereid waren iets te veranderen. Hmmm…

Saamhorigheid in een veranderende samenleving

IK BEN OPGEGROEID IN EEN DORP ONDER DE ROOK VAN ROTTERDAM. HET WAS ZO’N GEMEENSCHAP WAAR AGRARIËRS NOG DUIDELIJK AANWEZIG WAREN. WE HADDEN SCHUURFEESTEN EN TIJDENS EEN VRIJE DAG KON JE ME MEESTAL OP DE BOERDERIJ VAN M’N VADERS OUDERS OF IN HET STATIGE DIJKHUIS VAN M’N MOEDERS MOEDER VINDEN.IK KWAM UIT EEN GROTE, HECHTE FAMILIE, AL GENERATIES GEWORTELD IN HET DORP EN DE DIRECTE OMGEVING. BIJ MIJN GEBOORTE HAD IK DAARDOOR EEN DUIDELIJKE PLAATS. AL GROEIDE TIJDENS MIJN JEUGD DE BEVOLKING VAN ONS DORP GESTAAG, TOCH HAD IK HET IDEE DAT IK IEDEREEN KENDE. TOT IN DE JAREN NEGENTIG ONZE GEMEENTE WERD AANGEWEZEN ALS VINEX-LOCATIE. VOOR MIJ BETEKENDE DIT HET EINDE VAN EEN MANIER VAN LEVEN.

Schrijven is schilderen met taal

Vandaag een kijkje in mijn hoofd en tegelijkertijd mijn werkkamer. Schrijven is enerzijds een eenzaam beroep, maar anderzijds zorgt het voor een rijk en vol leven. Daar zorgen wij schrijvers zelf wel voor, wanneer we in onze gedachten los gaan. Elke dag begin ik met gewoon stomweg schrijven. Wat eruit komt, komt eruit. Soms zitten daar mooie stukjes tussen, zoals deze van een paar weken geleden, waarin ik schrijf over mijn schrijven.

Het elfje dat niet twaalf wilde worden – deel 2

Het eerste deel van dit verhaal nog niet gelezen? Je vindt het hier…

Die avond kreeg Zya geen hap door haar keel. Ze keek om zich heen en nam alles in zich op alsof ze niet wilde vergeten waar ze gewoond had, waar ze gelukkig geweest was. Elke seconde leek kostbaar. Ze streek met haar hand over het ruwe hout van de tafel alsof het gevoel haar houvast gaf. Om tien uur was het bedtijd.
‘Ga maar snel slapen,’ zei haar moeder, ‘morgen is het een belangrijke dag. Dan ben je twaalf.’

All Berichten »